Auto inbraak voor ons huis

Zaterdag morgen, net de Tiger Team summit achter de rug, zat ik even achter mijn PC om wat foto's van mijn camera te halen. Ik kijk uit het raam, en zie een verdacht figuur in de straat staan. Hij kijkt om zich heen, doet zijn haar in een paardenstaart, trekt zijn trui aan, en zet z'n pet recht op zijn hoofd, diep over zijn ogen heen.

Wat er vervolgens gebeurd, doet mijn hart sneller kloppen. De man slaat met zijn blote hand de ruit van de auto in, en begint te roven. Ik wil niet weer hetzelfde laten gebeuren als de vorige keer. Ruim 1.5 jaar geleden werd er bijna iemand voor ons huis overvallen. We werden gehoord door de politie, maar konden uit de foto's niet met zekerheid de verdachtes aan wijzen.

Ik greep  ons foto toestel, en probeerde duidelijke foto's van de boef te maken.

Ik kon maar moeilijk goede foto's maken, doordat zijn pet ver over zijn ogen getrokken was.

Wat ook nog eens  frapant was, dat dit op klaarlichte dag gebeurde en er veel families verder in de straat bij de spelende kinderen stonden, slechts 200 meter verderop.

De man stak renend de straat over en liep weg in de richting van de mission. Al snel bleek dat hij ook nog een handlanger bij zich had, want een tweede man voegde zich bij hem. Deze man had vast op de andere hoek op de uitkijk gestaan, en een teken gegeven dat de kust veilig was om de inbraak te doen.

Ik belde snel de politie op, echter niet naar 911. Hierdoor werd waarschijnlijk kostbare tijd verloren. Ik kreeg de dispatch aan de lijn, en vertelde het verhaal.

Al snel kwam er een patrouille wagen naar het adres. Ik rende naar buiten en vertelde wat er was gebeurd.

De agent vroeg: "Heb je ze gezien?", ik zei: "Ik heb zelf foto's gemaakt"; daarop vroeg de agent: "zou je ze herkennen?, ik: "ja zeker". Politie: "ok, get in...".

Voordat ik het wist zat ik achterin een patrouille wagen van de SFPD op zoek naar twee latino's die ervandoor waren met een GPS en waarschijnlijk met wat CD's.

Ik vertelde nogmaals mijn verhaal, en ik ging met de politie op zoek. Terwijl we door de straten van San Francisco reden, kwamen we hier en daar andere wagens van de politie tegen die ook al op zoek waren. Over de scanner hoorde je nogmaals de dispatch de signalementen omroepen.

Helaas waren de vogels al gevlogen, en reden we na 20 minuten zoeken terug naar mijn huis. We hebben nog de foto's uitgeprint voor de politie, en ik verzekerde nogmaals dat ik ter beschikking stond voor vervolg onderzoek. Meer kon ik niet doen...

Hier is de hele serie foto's...

Na ruim een uur kwam de eigenaar van de auto aan lopen. De politie was nog aanwezig, maar had de auto geparkeerd aan de overkant. De vrouw stapte niets vermoedend in, en kreeg pas door dat er iets gebeurd was toen ze de auto wilde starten. Het was een interesant moment. Ik kon precies zien wat de reactie was van de vrouw en hoe deze veranderde. Eerst schrik en ongeloof, toen woede en angst. Ik vond het niet nodig hier ook foto's van de te maken.

Ik hoop dat door mijn foto's deze boeven gepakt worden. En tevens laat ik echt nooit meer iets slingeren in mijn auto waardoor iemand denkt dat het het waard is om de ruit in te slaan en de auto leeg te roven.